Vese voar unha moura soidade que vai xurdindo baixo o solpor; sombras que doan seu alento seu alento e transforman o ar nun incerto mencer; voces que son as pegadas dun tempo, eco de doces acordes de alalás. Cando atoparemos druidas envoltos nos fumes das lubres no bosque de Emaín; e o val enfeitizado polas sombras que ainda emerxen da última noite, noite de luar. Soños galopando xa rachan co silencio e o vento asubía acordes de alalás....
